ചില നേരങ്ങളിലെ ഏകാന്തതയിൽ ഓർമ്മകൾ പറയാറുണ്ട് അവർ മറവിയുടെ കയത്തിൽ നിന്ന് നിൻ്റെ കൈ പിടിച്ചാണ് കരകേറിയതെന്ന്. എന്തിനത് ചെയ്തെന്ന് ചോദിക്കുമ്പോഴെല്ലാം മൗനം തന്നെയാണ് മറുപടി. നിങ്ങളെ മുക്കിക്കൊല്ലാൻ ഞാനുണ്ടാക്കിയ ആ കയത്തിന് ആഴം കുറവാണെന്ന് ഇപ്പോഴെനിക്ക് തോന്നുന്നു. എങ്കിലും നിങ്ങൾ സ്വയം താഴ്ന്നു പോവുക. എന്തെന്നാൽ ഇനിയതിൽ നിറയ്ക്കാൻ എൻ്റെ കൈകളിൽ ശൂന്യത മാത്രമാണുള്ളത്. അവിടെ നിങ്ങൾക്ക് കൂട്ടായി ഒരുപാട് പേരുണ്ട്. ചിരികൾ,കണ്ണുനീരുകൾ, സന്തോഷങ്ങൾ, ദു:ഖങ്ങൾ അങ്ങനെയങ്ങനെ... ഏറ്റവും അടിത്തട്ടിൽ നിശ്ചലമായി കിടക്കുന്ന ഒരു വസ്തു കണ്ടാൽ സംശയിക്കണ്ട, അത് ഞാൻ തന്നെയാണ്. വിളിച്ചുണർത്താൻ ശ്രമിക്കണ്ട, കാര്യമില്ല.ജീവനെ വീണ്ടെടുക്കാൻ ഒരു ചുംബനത്തിനായ് കാത്തിരിക്കുകയാണത്. Aji..
It's the place to share all your writable things